Kumkapı hatırlamaktır. Bunun kış akşamlarının birinde, karanlık denize bakarak söylenmiş bir söz olduğunu düşünebilirsiniz. Belki de Kumkapılıların öne sürdükleri şey de bir yanılsamadır. Düşünüzde olsun bir Bizans dehlizine inmediğinizi hatırladım. Biteviye sıkıntısıyla, istasyonun mutlak kimliği belirsizliğiyle, yasaların tenha yerlerde anlamsızlaşmasıyla buraları sağduyudan yoksun bulduğunuzu biliyorum. Kumkapı’nın müfredat programlarında yeri yoktur. Ulusal kutlamalar için ideal mekân da sayılmaz. Usulca gelip gidenlerinin yarattığı yeni sınırlar, kendini saklar. O sınırlarda an yoktur. Haberin devamını basılı veya dijital dergimizden okuyabilirsiniz...
Paylaş
Paros Dergisini anlaşmalı bayilerimizden ya da web sitemizden online olarak satın alabilirsiniz.
İstanbul’un her bir semtinin sosyo-ekonomik ve kültürel ayırt edici özellikleri farklı. Bu farklılıklar her semtin kendi kimliğini oluşturuyor ve İstanbul dediğimiz kent, farklı kimlikteki semtler üstünden yükseliyor.
“Dünya Maskara", 19. yüzyılda İstanbul'da "karamanlidika" ile yazılmış iki dilli şarkılar ve mezar yazıtlarından esinlenen bir Türk-Yunan performansı.
Veliye Hanım heyecanla anlatmaya başlıyor; “Bakınız bu Ohannes ustanın eseri. Eserlerinde en çok kırmızı rengi kullanmıştır. Özel bir kırmızıdır.
Paros dergisinin, sene boyunca sürecek 15. kuruluş yıldönümünü etkinliklerinin ilki, değerli bir kitapla taçlandı.
Gümüşsuyu Süryani Katolik Kilisesinde düzenlenen Haç Yolu Merasimleri kapsamında, kendi alanlarında uzman konukların katılımıyla sunum programları da düzenlendi.
