Büyükadalıların adımları kendiliğinden götürür onları, deniz kıyısındaki bu mekâna. Girişte bir tabela çıkar karşılarına: Fıstık Ahmet. Dükkân kapısının ötesinde müşteri değil, misafir olurlar. Bir arkadaş evine, kerahet vakti bir rakı muhabbetine gelmiş gibi rahat, sahici bir ortam. Biraz dünden, biraz bugünden konuşurlar. Kulaklar çınlatılır, bazen ballı küfürler edilir. Tanju Okan’ın şarkısındaki gibi alemin sırrı da dünyanın merkezi de onlar için bu meyhanedir. Birkaç sualle aralar kapatılır. “Bilmem kim ne yapmış? Gördünüz mü, dönmüş mü adaya? Ah ne severdik onu, o da mı vefat etmiş…” Haberin devamını basılı veya dijital dergimizden okuyabilirsiniz...
Paylaş
Paros Dergisini anlaşmalı bayilerimizden ya da web sitemizden online olarak satın alabilirsiniz.
Usul usul atıştıran yağmur altında, Pangaltı’dan Dolapdere’ye doğru yürürken, çocukluğumun “tekinsiz” semtinin bugün büründüğü yeni çehresi ile ilgili karmaşık gel-gitler üşüştü zihnime.
Kum Saati’nde bu ay, covid pandemisinin karanlık günlerinde tanıştığım, sonrasında da bağımın kopmadığı ve sevgimin hiç eksilmediği, üretimlerini heyecanla takip ettiğim sanat tarihçi sevgili Fırat Şenol’u sizlerle tanıştırmak istedim.
Kurtuluş semtinin eski dönemlerini yaşayan bizler, bir semt ile bütünleşmenin nasıl bir his olduğunu biliriz.
Bir kez daha İlker Şahin’in bilgiyle yoğrulmuş rehberliği eşliğinde, Paros gezileri arasında şimdiden özel bir yere yerleşen Endülüs yolculuğumuzu tamamladık.
