Kuyulardan korkarım. Hep korkardım. Hem korkardım hem de nerede bir kuyu görsem ille yaklaşıp ürpererek içine bakardım. Çok küçükken anneannemin bahçesinde, bana göre dev bir su küpü vardı. Kenarına tutunduğumda ayaklarım yerden kesilirdi. Onun içine eğilip “Aaaa!” diye bağırırdım. Yankılanan sesimden korkar ve sudaki aksime bakıp “İyi ki bu bir kuyu değil” diye düşünürdüm. Çocukluğumun bütün yazları Burgaz Adası’nda geçmiştir. Haberin devamını basılı veya dijital dergimizden okuyabilirsiniz...
Paylaş
Paros Dergisini anlaşmalı bayilerimizden ya da web sitemizden online olarak satın alabilirsiniz.
Kuyulardan korkarım. Hep korkardım. Hem korkardım hem de nerede bir kuyu görsem ille yaklaşıp ürpererek içine bakardım.
Eskiden ilkokul, orta ve lise bitirme sınavları, yazılı veya sözlü olarak her ders için ayrı ayrı yapılırdı.
Çok can bir arkadaşım vardı. Hilda… Ki çok erken kaybettim. İkimizin genç, bol vakitli ve sorumsuz olduğu günlerde, içtiğimiz su ayrı gitmez, bütün zamanlarımız birlikte geçerdi.
Yıllarca çocukluk rüyalarımı süsledi Unicorn. Onunla yattım onunla kalktım gecelerce. O benimdi. Onunla dünyaları gezer, harikalar yaratırdık. Unicorn!
Eskiden İstanbul’un göbeğinde martı sesi duymazdık. İstanbul bir deniz şehri, tabii ki bolca martı var ama hep adalarda, denize yakın yaşarlardı.
