Haldun Dormen’in aramızdan ayrılış haberi geldiğinde, aklıma ilk onunla özdeşleşen “Yaparsın şekerim!” sözü ve “Yaşlanmaya Vaktim Yok” adlı kitabı geldi. Bu kitabın başlığı bir iddia değil, hayata yöneltilmiş bir meydan okumaydı. Çünkü gerçekten de yaşlanmaya vakti yoktu Dormen’in; durmaksızın çalışıyordu. Öyle ki ölüm bile sanki onun temposuna yetişmek zorunda kalmıştı. Beş ay önce bir imza gününde karşılaşmıştık. Yaşıyla hiç ilgisi olmayan bir enerjiyle, Hisseli Harikalar Kumpanyası’nın müziği eşliğinde masanın arkasına geçmişti. Elindeki baston sadece bir aksesuardı. Ne bir yorgunluk ne de bir son duygusu vardı üzerinde. İmzayı atarken bile acele etmiyordu. Zamanla yarışmıyor, zamanı kullanıyordu. Haberin devamını basılı veya dijital dergimizden okuyabilirsiniz...
Paros Dergisini anlaşmalı bayilerimizden ya da web sitemizden online olarak satın alabilirsiniz.